Ons is in die Kaap aangekom!
Spannend hoor, zo'n eerste blog vanuit Kaapstad, een echte vuurdoop. Het heeft wat moeite gekost om hier te komen, daar wijden we zo verder over uit, maar dat maakt het wel extra speciaal om hier te zijn.
Wat ging er mis? Wat ging er niet mis is wellicht een passendere vraag... We kregen echt even het gevoel dat het niet 'meant to be' was om hier te zijn. Het begon zondag middag op Schiphol. Bepakt en bezakt kwamen we aanzetten om vervolgens bij de balie te horen dat onze vlucht 's ochtends al vertrokken was. Na een lichte hartverzakking probeerden we de baliemevrouw ervan te overtuiden dat het reisbureau een fout had gemaakt met onze boeking. Gelukkig kwamen we erg overtuigend over en werden we na wat zuchten en steunen omgeboekt voor de volgende dag.
Achteraf bleek dat we zelf het verkeerde reisschema hadden aangehouden, wel typischen heel dom. Maar goed, nog een nachtje slapen dus. De volgende ochtend klaar voor poging twee. Op Schiphol zagen we op de departure computers dat onze vlucht gecancelled was. Hartverzakking nummer 2, dat kon er ook nog wel bij. We zullen jullie de andere ' drama's' besparen, we zijn nu alive and kickin' in Cape Town en daar gaat het tenslotte allemaal om.
We hebben gister en vandaag in een rustig tempo de omgeving verkent en alvast een aantal afspraken gemaakt voor de komende dagen, om mensen te leren kennen en wijzer te worden over alle organisaties die actief zijn in 'het veld'. Het is vaak toch een sneeuwbal effect: uit alle contacten komen weer nieuwe waardevolle contacten voort en zo voort. Vrijdag meeten we met de voorzitter van de African Youth Council die ons rond zal leiden in de township waar hij vandaan komt. Dat beloofd indrukwekkend te worden.
Voor Anneke is alles een 'trip down memory lane'. Ze voelt zich weer helemaal thuis en kijkt uit naar alle ontmoetingen met mensen die ze kent van vroeger. Femke, een vriendin van Anneke uit Utrecht, is ook hier, en het is best bizar om elkaar aan de andere kant van de wereld te zien.
Vanaf morgen hebben we een auto tot onze beschikking. Fijn om zo wat meer vrijhed te hebben. Tot nu gebruiken we de minibus taxi's die overal rondrijden: een fantastische vorm van public transport als je het ons vraagt, maar niet zo veilig als het donker is. Er zijn weinig blanken die gebruik maken van maken van public transport, op het station val je echt heel erg op, erwijl het toch goed werkt en laagdrempelig is en bovendien kom je makkelijk met mensen in contact; je bent verzekerd van een gezellig praatje.
Nou mensen, dat was het wel weer even voor zover. We kunnen nu nog wel zo'n duizend andere dingen opschrijven, maar dan zouden we weinig tijd overhouden om nieuwe ervaringen op te doen dus we houden het bij een fine selection.
Lekker slaap en dikke kus,
Anneke en Sanne
PS. Onze Zuid-Afrikaanse nummers, just in case:
Anneke: +27820458533
Sanne: +27820458506
Spannend hoor, zo'n eerste blog vanuit Kaapstad, een echte vuurdoop. Het heeft wat moeite gekost om hier te komen, daar wijden we zo verder over uit, maar dat maakt het wel extra speciaal om hier te zijn.
Wat ging er mis? Wat ging er niet mis is wellicht een passendere vraag... We kregen echt even het gevoel dat het niet 'meant to be' was om hier te zijn. Het begon zondag middag op Schiphol. Bepakt en bezakt kwamen we aanzetten om vervolgens bij de balie te horen dat onze vlucht 's ochtends al vertrokken was. Na een lichte hartverzakking probeerden we de baliemevrouw ervan te overtuiden dat het reisbureau een fout had gemaakt met onze boeking. Gelukkig kwamen we erg overtuigend over en werden we na wat zuchten en steunen omgeboekt voor de volgende dag.
Achteraf bleek dat we zelf het verkeerde reisschema hadden aangehouden, wel typischen heel dom. Maar goed, nog een nachtje slapen dus. De volgende ochtend klaar voor poging twee. Op Schiphol zagen we op de departure computers dat onze vlucht gecancelled was. Hartverzakking nummer 2, dat kon er ook nog wel bij. We zullen jullie de andere ' drama's' besparen, we zijn nu alive and kickin' in Cape Town en daar gaat het tenslotte allemaal om.
We hebben gister en vandaag in een rustig tempo de omgeving verkent en alvast een aantal afspraken gemaakt voor de komende dagen, om mensen te leren kennen en wijzer te worden over alle organisaties die actief zijn in 'het veld'. Het is vaak toch een sneeuwbal effect: uit alle contacten komen weer nieuwe waardevolle contacten voort en zo voort. Vrijdag meeten we met de voorzitter van de African Youth Council die ons rond zal leiden in de township waar hij vandaan komt. Dat beloofd indrukwekkend te worden.
Voor Anneke is alles een 'trip down memory lane'. Ze voelt zich weer helemaal thuis en kijkt uit naar alle ontmoetingen met mensen die ze kent van vroeger. Femke, een vriendin van Anneke uit Utrecht, is ook hier, en het is best bizar om elkaar aan de andere kant van de wereld te zien.
Vanaf morgen hebben we een auto tot onze beschikking. Fijn om zo wat meer vrijhed te hebben. Tot nu gebruiken we de minibus taxi's die overal rondrijden: een fantastische vorm van public transport als je het ons vraagt, maar niet zo veilig als het donker is. Er zijn weinig blanken die gebruik maken van maken van public transport, op het station val je echt heel erg op, erwijl het toch goed werkt en laagdrempelig is en bovendien kom je makkelijk met mensen in contact; je bent verzekerd van een gezellig praatje.
Nou mensen, dat was het wel weer even voor zover. We kunnen nu nog wel zo'n duizend andere dingen opschrijven, maar dan zouden we weinig tijd overhouden om nieuwe ervaringen op te doen dus we houden het bij een fine selection.
Lekker slaap en dikke kus,
Anneke en Sanne
PS. Onze Zuid-Afrikaanse nummers, just in case:
Anneke: +27820458533
Sanne: +27820458506
posted by Anneke at 11:53 AM
2 Comments:
Succes Lady's!!!
Maak iets geweldigs van!
Lieve meiden,
Doe je best. Wij volgen jullie belevenissen met veel plezier.
Groet en kus,
Jaap en Marja
Post a Comment
<< Home