Townships, auto's en de liefde

Het is al weer een paar dagen geleden sinds de laatste blog. Allereerst shame on us daarvoor, maar ik moet erbij zeggen dat we goede redenen hadden. Zal eerst nog iets vertellen over vrijdag, toen we door Cyprian Nqanda, voorzitter van de South African Youth Council rondgeleid werden in de township Khayelitsha. Daarna zullen we een kort verslagje geven van ons enerverende weekend...

Khayelitsha is de grootste township van Kaapstad, rondom Kaapstad zijn de Cape Flats (sloppenwijken) gesitueerd waarvan Khayelitsha het nieuwst en het verst weg ligt. Cyprian, die in zijn jeugd ongeveer 12 jaar in deze township heeft geleefd, en een groot deel van zijn familie leeft er nog, vertelde ons dat alleen al in Khayelitsha naar schatting 1.4 miljoen mensen leefden. Wij waren verbaasd, aangezien er in de travel guides staat dat er 3.5 miljoen mensen wonen in heel Kaapstad. Dat kan dus niet helemaal kloppen als er in de grootste township al meer dan 1 miljoen mensen leven.

Het is vrij schokkend dat de townships zo'n groot gebied bestrijken, en de gedachte daarbij dat ze nog altijd in een rap tempo groeien. Cyprian nam ons mee naar het huis van zijn tante, waar ook zijn moeder en nog wat nichtjes en neefjes woonden. Totaal 8 personen op misschien 16 m2. Efficient ruimte gebruik. Je kunt denk ik een hele waslijst maken van alle problemen die voortvloeien uit de manier waarop mensen hier leven, maar er gaat eigenlijk ook wel een hoop goed. Er komen meer stenen huisjes (hoewel die naar verhouding met de 'shacks' nog steeds in het niet vallen), community centers, scholen et cetera.

We hebben Cyprian de hele dag zijn oren van zijn hoofd gevraagd over van alles en nog wat, zo hebben we een aardig beeld gekregen van de leefomgeving, gewoonten en problemen waar mensen mee geconfronteerd worden. Erg belangrijk om contacten te kunnen leggen en een vertrouwensband op te bouwen.

Gister zijn we met de Camp Joy kids op stap geweest. We wilden ze eerst meenemen naar het strand, maar ze hadden zelf een veel beter idee; een auto show met races en gepimpte fluoricerende 'bakkies'. Vonden wij ook een goed idee, dus zo gezegd zo gedaan. De jongens hebben volgens mij een top dag gehad; bij elke bling-bling auto moest een foto gemaakt worden met een van onze zonnebrillen op en een coole houding. De boxen waren helemaal favoriet. Iedereen ging tegen de auto's aanstaan om de vette bass te voelen. Er was ook een podium waar een aantal optredens gegeven werden, en een van de jongens wilde ook op het podium rappen, maar dat lukte helaas net niet meer. Anneke en ik waren ook een beetje een attractie aangezien we de enige blanken waren op het hele festival. Jammer eigenlijk, volgens mij houden bijna alle jongens en mannen, ongeacht kleur, van auto's... toch? In alles zie je hoe gescheiden mensen leven van elkaar, het is eigenlijk nog erger dan dat ik verwacht had. Anneke zei wel laatst dat het haar opviel dat er meer gemixte stelletjes rondliepen. Misschien ligt de hoop in de (kleurrijke) liefde. Let's hope so.

Onze Internet tijd zit er weer op (spijt als haar op ons hoofd dat we geen laptop meegenomen hebben) dus we blazen dit verhaaltje uit voordat we het zelf niet meer hoeven te doen.

Dikke kus en tot snel,
De Anna's Place Crew